การผันคำกริยาพื้นฐาน
คำกริยาภาษาเกาหลีจะเปลี่ยนคำลงท้ายเพื่อให้เข้ากับประโยค กระบวนการนี้เรียกว่าการผันคำ
วิธีใช้
ในภาษาเกาหลี เกือบทุกประโยคจะลงท้ายด้วยคำกริยาหรือคำคุณศัพท์ที่ผันแล้ว รูปพจนานุกรมซึ่งมักจะลงท้ายด้วย -다 เสมอ (เช่น 가다, 보다, 하다) เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น
ในการนำไปใช้ คุณจะต้องแปลงรูปคำก่อน ซึ่งกระบวนการจะเหมือนเดิมเสมอ:
1. เริ่มจากรูปพจนานุกรม (เช่น 먹다 - กิน)
2. ตัด -다 ออกเพื่อให้ได้ รากศัพท์คำกริยา (먹-)
3. เติมคำลงท้ายทางไวยากรณ์ที่รากศัพท์
คำลงท้ายที่คุณเลือกจะขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณต้องการสื่อสาร ตัวอย่างเช่น รากศัพท์ 먹- คำเดียวสามารถเปลี่ยนเป็นคำได้หลากหลายแบบ:
- 먹 + 어요 → 먹어요 (ฉันกิน / สุภาพแบบเป็นกันเอง)
- 먹 + 습니다 → 먹습니다 (ฉันกิน / สุภาพแบบทางการ)
- 먹 + 었어요 → 먹었어요 (ฉันกินแล้ว / รูปอดีต)
- 먹 + 을 거예요 → 먹을 거예요 (ฉันจะกิน / รูปอนาคต)
หน้านี้จะอธิบาย แนวคิด ของการผันคำ หากต้องการเรียนรู้กฎเฉพาะในการเลือกและใช้คำลงท้ายเหล่านี้ คุณจะต้องศึกษาแต่ละรูปแบบคำลงท้ายแยกกัน
หมายเหตุ: คำกริยาบางคำไม่เป็นไปตามกฎ และรากศัพท์จะเปลี่ยนไปในระหว่างการผันคำ คุณสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมได้ในส่วน รูปแบบคำกริยาที่ไม่เป็นไปตามกฎ
ตัวอย่าง (3)
- 가다 (dictionary form) → 가요 (conjugated form)
คำกริยา 'ไป' (가다) ถูกผันเป็น 'ไป' (가요) เพื่อใช้ในประโยคที่สุภาพแบบเป็นกันเอง
แปลทีละคำ: ไป → ไป
- 먹다 (dictionary form) → 먹습니다 (conjugated form)
คำกริยา 'กิน' (먹다) ถูกผันเป็น 'กิน' (먹습니다) เพื่อใช้ในประโยคที่สุภาพแบบทางการ
แปลทีละคำ: กิน → กิน (ทางการ)
- 공부하다 (dictionary form) → 공부했어요 (conjugated form)
คำกริยา 'เรียน' (공부하다) ถูกผันเป็น 'เรียนแล้ว' (공부했어요) เพื่อแสดงถึงรูปอดีต
แปลทีละคำ: เรียน → เรียนแล้ว
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
การใช้รูปพจนานุกรม (-다) ในประโยค
저는 밥을 먹다.저는 밥을 먹어요.คุณไม่สามารถใช้รูปพจนานุกรมของคำกริยา (ที่ลงท้ายด้วย -다) ในประโยคได้โดยตรง คุณต้องผันคำเสมอโดยการตัด -다 ออก แล้วเติมคำลงท้ายที่เหมาะสม เช่น -아요/어요 หรือ -습니다
เชื่อมโยงกันอย่างไร
เรียนเรื่องนี้ก่อน
รูปแบบที่เกี่ยวข้อง
- การแจกรูปคำคุณศัพท์
คำคุณศัพท์ภาษาเกาหลี (คำกริยาบอกสภาพ) จะผันคำโดยใช้หลักการเดียวกับคำกริยาแสดงอาการเลย การเข้าใจการผันคำกริยาคือกุญแจสำคัญในการเข้าใจการผันคำคุณศัพท์
พื้นฐาน - เรื่องกาลเวลา
คำลงท้ายคำกริยาเป็นวิธีหลักในการบอกกาล (อดีต ปัจจุบัน อนาคต) ในภาษาเกาหลี รูปแบบนี้คือกลไกในการนำแนวคิดเรื่องกาลมาใช้กับคำกริยา
พื้นฐาน - -았/었/였-รูปอดีตกาล
นี่คือตัวบ่งชี้รูปอดีตที่สำคัญ โดยจะเติมที่รากศัพท์คำกริยาเพื่อแสดงว่าการกระทำนั้นเกิดขึ้นไปแล้ว ซึ่งเป็นหน้าที่หลักของการผันคำ
ระดับ 1 - -(으)ㄹ 거(예요/야)จะ, น่าจะ
นี่คือคำลงท้ายรูปอนาคตที่พบบ่อย โดยจะเติมที่รากศัพท์คำกริยาเพื่อแสดงความตั้งใจหรือการคาดเดา ซึ่งเป็นอีกหนึ่งหน้าที่หลักของการผันคำ
ระดับ 3 - -아/어รูปแบบการลงท้ายประโยคแบบเป็นกันเอง
นี่คือคำลงท้ายแบบสุภาพเป็นกันเองที่พบบ่อยที่สุดที่คุณจะได้เติมลงในรากศัพท์คำกริยา และเป็นหนึ่งในกฎการผันคำเฉพาะกฎแรกๆ ที่คุณจะได้เรียนรู้
ระดับ 1
เรียนต่อ
รูปแบบที่ต่อยอดจากรูปแบบนี้
- -ㄴ다/는다รูปประโยคบอกเล่าแบบธรรมดาระดับ 1
- -ㅂ/습니다รูปประโยคลงท้ายแบบสุภาพเป็นทางการระดับ 1
- -고และ, แล้วก็ระดับ 1
- -는/ㄹคำกริยาขยายคำนามระดับ 1
- -(으)세요กรุณาระดับ 1
- -아/어 보세요ลองทำดูระดับ 1
- -아/어라ประโยคคำสั่งแบบเป็นกันเองระดับ 1
- -지คำลงท้ายประโยคระดับ 1
และอีก 80 แบบในรายการทั้งหมด