เรื่องกาลเวลา
กาลเวลาในภาษาเกาหลีจะแสดงให้เห็นโดยการเติมคำลงท้ายเฉพาะที่รากศัพท์ของคำกริยาและคำคุณศัพท์
วิธีใช้
ในภาษาเกาหลี เราไม่สามารถใช้คำกริยาหรือคำคุณศัพท์ในรูปพจนานุกรม (เช่น 먹다 - กิน) ในประโยคได้โดยตรงนะคะ เราจะต้องเปลี่ยนคำลงท้ายเพื่อบอกกาลเวลาและระดับความสุภาพก่อนค่ะ
การทำความเข้าใจรากศัพท์คำกริยาเป็นก้าวแรกที่สำคัญ เพราะตัวบอกกาลเวลาทั้งหมดจะเติมต่อท้ายรากศัพท์ค่ะ
กาลเวลาหลักๆ มี 3 แบบนะคะ:
- รูปปัจจุบัน: ใช้สำหรับการกระทำที่กำลังเกิดขึ้น ทำเป็นประจำ หรือความจริงทั่วไป นี่คือรูปแบบพื้นฐานที่สุดค่ะ คำลงท้ายจะขึ้นอยู่กับระดับความสุภาพ เช่น แบบเป็นกันเองจะใช้ -아/어 หรือแบบทางการจะใช้ -ㅂ/습니다
- รูปอดีต: ใช้สำหรับการกระทำที่เสร็จสิ้นไปแล้ว มักจะสร้างโดยการเติมตัวบอกอดีต -았/었/였- ที่รากศัพท์คำกริยาค่ะ
- รูปอนาคต: ใช้สำหรับการกระทำที่จะเกิดขึ้นในอนาคต มีหลายวิธีในการบอกอนาคต แต่วิธีที่พบบ่อยมากคือการใช้ -ㄹ 것 (มักจะเห็นในรูป -ㄹ 거예요) อีกรูปแบบหนึ่งคือ -겠- ซึ่งมักจะแฝงความหมายถึงความตั้งใจหรือการคาดเดาค่ะ
ระบบนี้ช่วยให้ภาษาเกาหลีสามารถสื่อสารถึงเวลาและบริบทได้อย่างมีประสิทธิภาพในตัวคำกริยาเองเลยค่ะ
ตัวอย่าง (3)
- 지금 공부해요.
ฉันเรียนตอนนี้
แปลทีละคำ: ตอนนี้ เรียน
ประโยคนี้แสดงถึงการกระทำในปัจจุบัน คำกริยา 공부하다 (เรียน) ถูกผันให้อยู่ในรูปปัจจุบันค่ะ
- 어제 공부했어요.
ฉันเรียนเมื่อวานนี้
แปลทีละคำ: เมื่อวาน เรียนแล้ว
ตัวบอกอดีต -았/었- ถูกเติมที่รากศัพท์คำกริยาเพื่อแสดงว่าการกระทำนั้นเสร็จสิ้นแล้วค่ะ
- 내일 공부할 거예요.
ฉันจะเรียนพรุ่งนี้
แปลทีละคำ: พรุ่งนี้ จะเรียน
คำลงท้ายบอกอนาคต -ㄹ 거예요 ถูกเติมเข้ามาเพื่อแสดงความตั้งใจหรือแผนการที่จะทำบางสิ่งในอนาคตค่ะ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
ใช้รูปพจนานุกรม (-다) ในประโยค
저는 지금 공부하다.저는 지금 공부해요.รูปพจนานุกรมของคำกริยา เช่น 공부하다 ไม่สามารถใช้ในประโยคได้โดยตรงนะคะ จะต้องนำมาผันเพื่อบอกกาลเวลาและระดับความสุภาพก่อน โดย 공부해요 คือรูปปัจจุบันที่สุภาพค่ะ
เชื่อมโยงกันอย่างไร
รูปแบบที่เกี่ยวข้อง
- รากคำกริยา
ตัวบอกกาลเวลาจะเติมต่อท้ายรากศัพท์คำกริยาหรือคำคุณศัพท์เสมอ การเข้าใจเรื่องรากศัพท์คือก้าวแรกในการผันคำค่ะ
พื้นฐาน - การผันคำกริยาพื้นฐาน
กาลเวลาเป็นส่วนพื้นฐานของการผันคำกริยา เราผันคำกริยาเพื่อบอกกาลเวลา ความสุภาพ และอารมณ์ของประโยคค่ะ
พื้นฐาน - -았/었/였-รูปอดีตกาล
นี่คือรูปแบบไวยากรณ์เฉพาะที่ใช้สร้างรูปอดีต เป็นวิธีที่พบบ่อยที่สุดในการพูดถึงการกระทำที่เสร็จสิ้นไปแล้วค่ะ
ระดับ 1 - -(으)ㄹ 것คำขยายคำนามรูปอนาคต
นี่คือหนึ่งในรูปแบบไวยากรณ์ที่พบบ่อยที่สุดในการสร้างรูปอนาคต เพื่อแสดงแผนการหรือการคาดเดาค่ะ
ระดับ 3 - -요ตัวบ่งชี้ความสุภาพ
กาลเวลาและความสุภาพมักจะรวมอยู่ในคำลงท้ายกริยาตัวสุดท้าย โดย -요 คือคำลงท้ายแบบสุภาพมาตรฐานที่เติมต่อจากตัวบอกกาลเวลาค่ะ
พื้นฐาน - พื้นฐานการเรียงประโยค
แม้ว่าคำลงท้ายกริยาจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา แต่ตำแหน่งของคำกริยาที่อยู่ท้ายประโยคจะยังคงเหมือนเดิมตามโครงสร้างประโยคภาษาเกาหลีค่ะ
พื้นฐาน
เรียนต่อ
รูปแบบที่ต่อยอดจากรูปแบบนี้