이다

เป็น / คือ

ระดับ 1ออกเสียงคล้าย ida

이다 คือคำกริยาที่แปลว่า 'เป็น' หรือ 'คือ' ในภาษาเกาหลี โดยจะเติมต่อท้ายคำนามเพื่อบอกว่า 'ประธานคือคำนาม' ตัวอย่างเช่น '저는 학생이다' แปลว่า 'ฉันเป็นนักเรียน'

วิธีใช้

이다 มีความหมายเหมือนกับ 'to be' (เป็น, คือ) โดยจะเติมต่อท้ายคำนามเสมอโดยไม่ต้องเว้นวรรค รูปแบบของคำจะเปลี่ยนไปตามระดับความสุภาพและเสียงสะกดตัวสุดท้ายของคำนามที่อยู่ข้างหน้า

รูปแบบสุภาพมาตรฐาน (-요)
นี่คือรูปแบบที่ใช้บ่อยที่สุดในบทสนทนาประจำวัน

หลังคำนามที่ลงท้ายด้วย พยัญชนะ (มีตัวสะกด) ให้ใช้ 이에요
학생 (นักเรียน) + 이에요 → 학생이에요 (ฉันเป็นนักเรียน)
책 (หนังสือ) + 이에요 → 책이에요 (มันคือหนังสือ)
หลังคำนามที่ลงท้ายด้วย สระ (ไม่มีตัวสะกด) ให้ใช้ 예요
의사 (หมอ) + 예요 → 의사예요 (เขาเป็นหมอ)
사과 (แอปเปิล) + 예요 → 사과예요 (มันคือแอปเปิล)

รูปแบบสุภาพทางการ (-ㅂ/습니다)
รูปแบบนี้ใช้ในสถานการณ์ที่เป็นทางการมากขึ้น เช่น การนำเสนองานหรือการรายงานข่าว โดยจะเปลี่ยนเป็น 입니다 เสมอ ไม่ว่าคำนามข้างหน้าจะเป็นอะไรก็ตาม

학생 + 입니다 → 학생입니다
의사 + 입니다 → 의사입니다

รูปแบบประโยคคำถาม
ในการตั้งคำถาม คุณแค่ต้องขึ้นเสียงสูงที่ท้ายประโยคเท่านั้นเอง

แบบสุภาพ: 학생이에요? / 의사예요?
แบบทางการ: 학생입니까? / 의사입니까?

ตัวอย่าง (4)

저는 학생이에요.
ฉันเป็นนักเรียน
แปลทีละคำ: ฉัน (คำชี้หัวเรื่อง) นักเรียน เป็น
คำนาม '학생' ลงท้ายด้วยพยัญชนะ (ㄴ) ดังนั้นจึงใช้ '이에요'
이것은 사과예요.
นี่คือแอปเปิล
แปลทีละคำ: นี่ (คำชี้หัวเรื่อง) แอปเปิล คือ
คำนาม '사과' ลงท้ายด้วยสระ (ㅘ) ดังนั้นจึงใช้ '예요'
그 사람은 의사입니까?
คนนั้นเป็นหมอใช่ไหม?
แปลทีละคำ: คนนั้น (คำชี้หัวเรื่อง) หมอ เป็น (คำถามแบบทางการ)?
นี่คือรูปแบบคำถามแบบทางการ '입니까?' ซึ่งใช้ในสถานการณ์ที่เป็นทางการหรือสุภาพมากๆ
제 이름은 김민준입니다.
ฉันชื่อคิมมินจุน
แปลทีละคำ: ชื่อของฉัน (คำชี้หัวเรื่อง) คิมมินจุน คือ (แบบทางการ)
นี่คือรูปแบบประโยคบอกเล่าแบบทางการ '입니다' ซึ่งมักใช้ในการแนะนำตัว

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

สับสนระหว่าง '이에요' กับ '예요'
이것은 책예요.
이것은 책이에요.
คำนาม '책' ลงท้ายด้วยพยัญชนะ (ㄱ) ดังนั้นคุณต้องใช้ '이에요' ส่วน '예요' จะใช้หลังคำนามที่ลงท้ายด้วยสระเท่านั้น (เช่น '사과예요')
เติม '이다' หลังคำคุณศัพท์หรือคำกริยา
날씨가 예쁘다예요.
날씨가 예뻐요.
'이다' สามารถเติมหลังคำนามได้เท่านั้น คำคุณศัพท์อย่าง '예쁘다' (สวย) และคำกริยาต่างๆ มีความหมายของความเป็นอยู่หรือการกระทำในตัวอยู่แล้ว และสามารถผันรูปได้ด้วยตัวเอง
เว้นวรรคหน้า '이다'
저는 학생 이에요.
저는 학생이에요.
'이다' เป็นคำกริยาเชื่อมที่ทำหน้าที่คล้ายคำชี้ จึงต้องเติมติดกับคำนามโดยตรงโดยไม่ต้องเว้นวรรค