있다/없다

Имање/Немање

Ниво 1Звучи како itda eopda

있다 значи „имам“ или „има“. 없다 е спротивното, што значи „немам“ или „нема“.

Како функционира

있다 и 없다 се клучни за основните корејски реченици. Тие имаат две примарни значења:

1. Поседување („имам“ / „немам“)
Оваа форма се користи за да се каже дека некој поседува нешто. Структурата е:

  • Поседувач + 은/는 + Именка + 이/가 + 있다/없다.

Поседувачот често се означува со честичката за тема 은/는, а предметот што се поседува се означува со честичката за подмет 이/가. Поседувачот може да се изостави ако е јасен од контекстот (на пр., „јас“).

  • 돈이 있어요. (Имам пари.)
  • 시간이 없어요. (Немам време.)
  • 저는 여자친구가 있어요. (Имам девојка.)

2. Постоење („има“ / „нема“)
Оваа форма се користи за да се каже дека нешто постои на одредена локација. Структурата е:

  • Именка + 이/가 + Локација + 에 + 있다/없다.

Именката што постои е подметот, означен со 이/가. Локацијата се означува со честичката 에.

  • 책상 위에 책이 있어요. (Има книга на бирото.)
  • 교실에 학생이 없어요. (Нема ученици во училницата.)
  • 집 근처에 편의점이 있어요? (Има ли продавница во близина на куќата?)

И 있다 и 없다 се менуваат правилно во сегашно време во 있어요 и 없어요.

Примери (5)

  1. 저는 돈이 있어요.

    Имам пари.

    Збор по збор: Јас пари(подмет) постојат/имам.

  2. 시간이 없어요.

    Немам време.

    Збор по збор: Време(подмет) не постои/немам.

  3. 책상 위에 고양이가 있어요.

    Има мачка на бирото.

    Збор по збор: Биро на врвот од мачка(подмет) постои.

  4. 교실에 아무도 없어요.

    Нема никој во училницата.

    Збор по збор: Училница во некој не постои.

  5. 질문 있어요?

    Имате ли прашања?

    Збор по збор: Прашање постои/има?

    Многу честа фраза што ја користат наставниците. Подметот „вие“ е изоставен бидејќи се подразбира од контекстот.

Чести грешки

  • Користење на честичката за предмет 을/를 наместо честичката за подмет 이/가 за работата што се поседува.

    저는 돈을 있어요.
    저는 돈이 있어요.

    На македонски велиме „Имам пари“, каде што „пари“ е предметот. Сепак, во корејскиот јазик, структурата е повеќе како „Што се однесува до мене, пари постојат“. Затоа, работата што постои (пари) е подметот и мора да биде означена со 이/가, а не со честичката за предмет 을/를.

  • Мешање на 있다 (постои/има) со 이다 (сум/е).

    Друго значење저는 학생이 있어요.
    저는 학생이에요.

    За да го кажете вашиот идентитет (Јас сум ученик), мора да користите 이다. Користењето на „학생이 있어요“ би значело „Имам ученик“, што има сосема поинакво значење.

Како се поврзува

Научи го ова прво

Научи потоа

Образци што се надоврзуваат на овој.

Зборови во овој образец