때

'때' เป็นคำนามพื้นฐานที่ใช้ระบุเวลาที่การกระทำหรือสภาวะใดสภาวะหนึ่งเกิดขึ้น แปลว่า 'ตอนที่' หรือ 'เมื่อ' สามารถใช้ตามหลังคำนามรวมถึงอนุประโยคกริยาและคำคุณศัพท์ได้

1. เมื่อใช้กับคำนาม:
เพียงแค่วาง '때' ไว้หลังคำนามโดยตรงเพื่อสื่อความหมายว่า 'ตอนที่เป็น [คำนาม]' หรือ 'ช่วง [คำนาม]'

• 학생 + 때 → 학생 때 (ตอนที่เป็นนักเรียน)
• 점심 + 때 → 점심때 (ตอนมื้อเที่ยง)
• 휴가 + 때 → 휴가 때 (ช่วงวันหยุด)

2. เมื่อใช้กับคำกริยาและคำคุณศัพท์:
หากต้องการใช้ '때' กับคำกริยาหรือคำคุณศัพท์ คุณต้องเปลี่ยนคำนั้นให้เป็นรูปขยายคำนามก่อน เพื่อทำหน้าที่ขยายคำนาม '때' โดยกาล (tense) นั้นมีความสำคัญมาก

ก) ระหว่างนั้น หรือในขณะเดียวกัน (-ㄹ/을 때)
รูปนี้ใช้เมื่อการกระทำหลักเกิดขึ้นในระหว่างประโยค '때' หรือเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน ซึ่งครอบคลุมถึงเหตุการณ์ในอนาคต ความจริงทั่วไป การกระทำที่เป็นกิจวัตร และสภาวะที่กำลังดำเนินอยู่ อีกทั้งยังใช้เล่าเรื่องราวในอดีตได้ด้วย

• รากคำกริยา/คำคุณศัพท์ลงท้ายด้วยสระหรือ ㄹ: + -ㄹ 때 (เช่น 가다 → 갈 때, 살다 → 살 때)
• รากคำกริยา/คำคุณศัพท์ลงท้ายด้วยพยัญชนะ (ยกเว้น ㄹ): + -을 때 (เช่น 먹다 → 먹을 때, 좋다 → 좋을 때)

ตัวอย่าง: 한국에 갈 때 연락할게요 (ฉันจะติดต่อหาคุณตอนไปเกาหลี)
ตัวอย่าง: 어제 집에 올 때 비가 왔어요 (ฝนตกตอนกำลังกลับบ้านเมื่อวานนี้)

ข) หลังจากที่ทำสิ่งนั้นเสร็จแล้ว (-았/었을 때)
รูปนี้ใช้เมื่อการกระทำในส่วน '때' เสร็จสมบูรณ์แล้วอย่างสิ้นเชิง ก่อนที่การกระทำในประโยคหลักจะเริ่มต้นขึ้น

• เติม -았/었- ท้ายรากคำกริยา/คำคุณศัพท์ แล้วตามด้วย -을 때
• เช่น 가다 → 갔을 때, 먹다 → 먹었을 때

ตัวอย่าง: 한국에 갔을 때 김치를 많이 먹었어요 (ตอนที่ไปเกาหลี ฉันได้กินกิมจิเยอะมาก)

เปรียบเทียบ: 한국에 갈 때 친구를 만났어요 (ฉันเจอเพื่อนระหว่างทางไปเกาหลี) 한국에 갔을 때 친구를 만났어요 (ฉันเจอเพื่อนหลังจากไปถึงเกาหลีแล้ว)