있다/없다

Të kesh/të mos kesh

Niveli 1Tingëllon si itda eopda

있다 do të thotë 'të kesh' ose 'ka'. 없다 është e kundërta, që do të thotë 'të mos kesh' ose 'nuk ka'.

Si funksionon

있다 dhe 없다 janë thelbësore për fjalitë bazë në gjuhën koreane. Ato kanë dy kuptime kryesore:

1. Zotërimi ('të kesh' / 'të mos kesh')
Kjo formë përdoret për të thënë se dikush zotëron diçka. Struktura është:

Possessor + 은/는 + Noun + 이/가 + 있다/없다.

Zotëruesi shpesh shënohet me pjesëzën e temës 은/는, dhe objekti që zotërohet shënohet me pjesëzën e kryefjalës 이/가. Zotëruesi mund të hiqet nëse është i qartë nga konteksti (p.sh., 'unë').

돈이 있어요. (Unë kam para.)
시간이 없어요. (Unë nuk kam kohë.)
저는 여자친구가 있어요. (Unë kam një të dashur.)

2. Ekzistenca ('ka' / 'nuk ka')
Kjo formë përdoret për të thënë se diçka ekziston në një vend të caktuar. Struktura është:

Noun + 이/가 + Location + 에 + 있다/없다.

Emri që ekziston është kryefjala, e shënuar me 이/가. Vendndodhja shënohet me pjesëzën 에.

책상 위에 책이 있어요. (Ka një libër mbi tavolinë.)
교실에 학생이 없어요. (Nuk ka studentë në klasë.)
집 근처에 편의점이 있어요? (A ka një dyqan ushqimor pranë shtëpisë?)

Si 있다 ashtu edhe 없다 zgjedhohen rregullisht në kohën e tashme në 있어요 dhe 없어요.

Shembuj (5)

저는 돈이 있어요.
I have money.
Fjalë për fjalë: Unë para(kryefjalë) ekzistojnë/kam.
시간이 없어요.
I don't have time.
Fjalë për fjalë: Kohë(kryefjalë) nuk ekziston/nuk kam.
책상 위에 고양이가 있어요.
There is a cat on the desk.
Fjalë për fjalë: Tavolinë mbi mace(kryefjalë) ekziston.
교실에 아무도 없어요.
There is no one in the classroom.
Fjalë për fjalë: Klasë në askush nuk ekziston.
질문 있어요?
Do you have any questions?
Fjalë për fjalë: Pyetje ekziston/kam?
Një frazë shumë e zakonshme që përdoret nga mësuesit. Kryefjala 'ti' hiqet pasi kuptohet nga konteksti.

Gabimet e zakonshme

Përdorimi i pjesëzës së kundrinorit 을/를 në vend të pjesëzës së kryefjalës 이/가 për gjënë që zotërohet.
저는 돈을 있어요.
저는 돈이 있어요.
Në anglisht, ne themi 'I have money', ku 'money' është kundrinori. Megjithatë, në gjuhën koreane, struktura është më shumë si 'Për sa i përket meje, paraja ekziston'. Prandaj, gjëja që ekziston (paraja) është kryefjala dhe duhet të shënohet me 이/가, jo me pjesëzën e kundrinorit 을/를.
Ngatërrimi i 있다 (të ekzistosh/të kesh) me 이다 (të jesh).
Kuptim tjetër저는 학생이 있어요.
저는 학생이에요.
Për të treguar identitetin tuaj (Unë jam student), duhet të përdorni 이다. Përdorimi i '학생이 있어요' do të thoshte 'Unë kam një student', që ka një kuptim krejtësisht tjetër.