이다

Το ρήμα «είμαι»

Επίπεδο 1Ακούγεται σαν ida

Το 이다 είναι το κορεατικό ρήμα «είμαι». Συνδέεται με ουσιαστικά για να πει «Το υποκείμενο είναι ουσιαστικό». Για παράδειγμα, το «저는 학생이다» σημαίνει «Είμαι μαθητής».

Πώς λειτουργεί

Το 이다 είναι το κορεατικό αντίστοιχο του «είμαι». Συνδέεται πάντα απευθείας στο τέλος ενός ουσιαστικού, χωρίς κενό. Η μορφή του αλλάζει ανάλογα με το επίπεδο ευγένειας και τον τελικό ήχο του ουσιαστικού που ακολουθεί.

Τυπική ευγενική μορφή (-요)
Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη μορφή στην καθημερινή συζήτηση.

Μετά από ουσιαστικό που λήγει σε σύμφωνο, χρησιμοποιήστε το 이에요.
학생 (μαθητής) + 이에요 → 학생이에요. (Είμαι μαθητής.)
책 (βιβλίο) + 이에요 → 책이에요. (Είναι βιβλίο.)
Μετά από ουσιαστικό που λήγει σε φωνήεν, χρησιμοποιήστε το 예요.
의사 (γιατρός) + 예요 → 의사예요. (Είναι γιατρός.)
사과 (μήλο) + 예요 → 사과예요. (Είναι μήλο.)

Επίσημη ευγενική μορφή (-ㅂ/습니다)
Αυτή η μορφή χρησιμοποιείται σε πιο επίσημα περιβάλλοντα, όπως παρουσιάσεις ή ειδήσεις. Γίνεται πάντα 입니다, ανεξάρτητα από το προηγούμενο ουσιαστικό.

학생 + 입니다 → 학생입니다.
의사 + 입니다 → 의사입니다.

Ερωτηματικές μορφές
Για να κάνετε μια ερώτηση, απλώς ανεβάζετε τον τόνο της φωνής στο τέλος της πρότασης.

Ευγενικά: 학생이에요? / 의사예요?
Επίσημα: 학생입니까? / 의사입니까?

Παραδείγματα (4)

저는 학생이에요.
I am a student.
Λέξη προς λέξη: Εγώ (δείκτης θέματος) μαθητής είμαι.
Το ουσιαστικό «학생» λήγει σε σύμφωνο (ㄴ), επομένως χρησιμοποιείται το «이에요».
이것은 사과예요.
This is an apple.
Λέξη προς λέξη: Αυτό (δείκτης θέματος) μήλο είναι.
Το ουσιαστικό «사과» λήγει σε φωνήεν (ㅘ), επομένως χρησιμοποιείται το «예요».
그 사람은 의사입니까?
Is that person a doctor?
Λέξη προς λέξη: Εκείνο το άτομο (δείκτης θέματος) γιατρός είναι (επίσημη ερώτηση);
Αυτή είναι η επίσημη ερωτηματική μορφή, «입니까;», που χρησιμοποιείται σε επίσημες ή πολύ ευγενικές περιστάσεις.
제 이름은 김민준입니다.
My name is Kim Minjun.
Λέξη προς λέξη: Το όνομά μου (δείκτης θέματος) Kim Minjun είναι (επίσημο).
Αυτή είναι η επίσημη καταφατική μορφή, «입니다», που χρησιμοποιείται συχνά για συστάσεις.

Συνηθισμένα λάθη

Σύγχυση μεταξύ «이에요» και «예요».
이것은 책예요.
이것은 책이에요.
Το ουσιαστικό «책» λήγει σε σύμφωνο (ㄱ), οπότε πρέπει να χρησιμοποιήσετε το «이에요». Το «예요» χρησιμοποιείται μόνο μετά από ουσιαστικά που λήγουν σε φωνήεν (π.χ., «사과예요»).
Σύνδεση του «이다» με επίθετα ή ρήματα.
날씨가 예쁘다예요.
날씨가 예뻐요.
Το «이다» μπορεί να συνδεθεί μόνο με ουσιαστικά. Τα επίθετα όπως το «예쁘다» (είμαι όμορφος/η) και τα ρήματα περιέχουν ήδη την έννοια του «είμαι» και κλίνονται από μόνα τους.
Αφήνοντας κενό πριν από το «이다».
저는 학생 이에요.
저는 학생이에요.
Το «이다» είναι μια συνδετική λέξη που μοιάζει με μόριο και πρέπει να συνδέεται απευθείας με το ουσιαστικό χωρίς κενό.