있다/없다

Mieć/nie mieć

Poziom 1Brzmi jak itda eopda

있다 oznacza „mieć” lub „jest”. 없다 to przeciwieństwo, oznaczające „nie mieć” lub „nie ma”.

Jak to działa

있다 i 없다 są niezbędne w podstawowych zdaniach koreańskich. Mają dwa główne znaczenia:

1. Posiadanie („mieć” / „nie mieć”)
Ta forma służy do powiedzenia, że ktoś coś posiada. Struktura wygląda następująco:

Posiadacz jest często oznaczany partykułą tematu 은/는, a posiadany obiekt partykułą podmiotu 이/가. Posiadacz może zostać pominięty, jeśli wynika z kontekstu (np. „ja”).

  • 돈이 있어요. (Mam pieniądze.)
  • 시간이 없어요. (Nie mam czasu.)
  • 저는 여자친구가 있어요. (Mam dziewczynę.)

2. Istnienie („jest/są” / „nie ma”)
Ta forma służy do powiedzenia, że coś istnieje w określonym miejscu. Struktura wygląda następująco:

  • Rzeczownik + 이/가 + Miejsce + 에 + 있다/없다.

Rzeczownik, który istnieje, jest podmiotem i jest oznaczony przez 이/가. Miejsce jest oznaczane partykułą 에.

  • 책상 위에 책이 있어요. (Na biurku jest książka.)
  • 교실에 학생이 없어요. (W klasie nie ma uczniów.)
  • 집 근처에 편의점이 있어요? (Czy w pobliżu domu jest sklep całodobowy?)

Zarówno 있다, jak i 없다 odmieniają się regularnie w czasie teraźniejszym do form 있어요 i 없어요.

Przykłady (5)

  1. 저는 돈이 있어요.

    Mam pieniądze.

    Słowo po słowie: Ja pieniądze(podmiot) istnieją/mam.

  2. 시간이 없어요.

    Nie mam czasu.

    Słowo po słowie: Czas(podmiot) nie istnieje/nie mam.

  3. 책상 위에 고양이가 있어요.

    Na biurku jest kot.

    Słowo po słowie: Biurko na górze kot(podmiot) istnieje.

  4. 교실에 아무도 없어요.

    W klasie nikogo nie ma.

    Słowo po słowie: Klasa w ktokolwiek nie istnieje.

  5. 질문 있어요?

    Czy masz jakieś pytania?

    Słowo po słowie: Pytanie istnieje/masz?

    Bardzo popularne wyrażenie używane przez nauczycieli. Podmiot „ty” jest pominięty, ponieważ wynika z kontekstu.

Częste błędy

  • Używanie partykuły dopełnienia 을/를 zamiast partykuły podmiotu 이/가 przy posiadanym przedmiocie.

    저는 돈을 있어요.
    저는 돈이 있어요.

    W języku polskim mówimy „mam pieniądze”, gdzie „pieniądze” są dopełnieniem. Jednak w koreańskim struktura przypomina bardziej „co do mnie, pieniądze istnieją”. Dlatego rzecz, która istnieje (pieniądze), jest podmiotem i musi być oznaczona przez 이/가, a nie przez partykułę dopełnienia 을/를.

  • Mylenie 있다 (istnieć/mieć) z 이다 (być).

    Inne znaczenie저는 학생이 있어요.
    저는 학생이에요.

    Aby określić swoją tożsamość (jestem uczniem), musisz użyć 이다. Użycie „학생이 있어요” oznaczałoby „mam ucznia”, co ma zupełnie inne znaczenie.

Jak to się łączy

Najpierw poznaj to

Co dalej

Wzorce, które się na tym opierają.

Słowa w tym wzorcu

있다없다