विशेषण रूपे

मूलभूत गोष्टी

तुम्ही विशेषणे कशी वापरता त्यानुसार त्यांच्या शेवटी वेगवेगळे प्रत्यय लागतात.

हे कसे काम करते

कोरियन विशेषणाचे दोन भाग असतात असे समजा: एक मूळ भाग (stem) आणि एक प्रत्यय. शब्दकोशातील रूप नेहमी -다 वर संपते, जसे की 예쁘다. स्वतंत्रपणे, हे साधे रूप तुम्हाला लिखाणात दिसते आणि कोरियन लोक उद्गार म्हणून किंवा स्वतःशी बोलताना देखील हेच वापरतात, जसे की 좋다! ('किती छान!') किंवा 맛있다! ('किती चवदार!').

मात्र जेव्हा तुम्ही कोणाशी बोलता, तेव्हा तुम्ही सामान्यतः तो -다 काढून दुसरा प्रत्यय जोडता.

हे महत्त्वाचे का आहे?
तुम्ही निवडलेला प्रत्यय विशेषणाला वाक्यात अर्थ आणि कार्य देतो. वेगवेगळे प्रत्यय वेगवेगळी कामे करतात:

वाक्य संपवण्यासाठी: कोणालाही "हे सुंदर आहे" असे सांगण्यासाठी, तुम्ही वाक्याच्या शेवटी वापरले जाणारे रूप वापरता, जसे की -아/어요 (अनौपचारिक नम्र) किंवा -ㅂ/습니다 (औपचारिक नम्र).
नामाचे वर्णन करण्यासाठी: "एक सुंदर फूल" असे म्हणण्यासाठी, तुम्हाला -ㄴ/은 सारख्या रूप-बदलणाऱ्या प्रत्ययाची गरज असते.
वाक्यांश जोडण्यासाठी: "हे सुंदर आहे, पण..." असे म्हणण्यासाठी, तुम्हाला -지만 सारख्या जोडणाऱ्या प्रत्ययाची गरज असते.

तुम्हाला आत्ताच सर्व प्रत्यय पाठ करण्याची गरज नाही. फक्त एवढे लक्षात ठेवा की विशेषणे वाक्यात जे काम करतात, त्यानुसार त्यांना वेगवेगळे प्रत्यय लागतात. ही संकल्पना क्रियापदांच्या मूलभूत रूपांसारखीच आहे.

उदाहरणे (4)

예쁘다 (dictionary form) → 예뻐요 (conjugated form)
सुंदर असणे → हे सुंदर आहे.
예쁘다 हे शब्दकोशातील साधे रूप आहे. जेव्हा तुम्ही कोणाशी बोलता, तेव्हा नम्रपणे पूर्ण वाक्य बनवण्यासाठी ते बदलून 예뻐요 होते.
크다 (dictionary form) → 커요 (conjugated form)
मोठे असणे → हे मोठे आहे.
वाक्याचा नम्रपणे शेवट करण्यासाठी 크다 (मोठे असणे) हे विशेषण बदलून 커요 बनते.
크다 (dictionary form) → 큰 가방 (noun-modifying form)
मोठे असणे → एक मोठी पिशवी
येथे, तेच विशेषण 크다, 가방 (पिशवी) या नामाचे वर्णन करण्यासाठी वेगळ्या प्रकारे (큰) बदलले आहे. यावरून स्पष्ट होते की विशेषणाच्या भूमिकेनुसार त्याचा शेवट बदलतो.
작다 (dictionary form) → 작아요 (conjugated form)
लहान असणे → हे लहान आहे.
वाक्य बनवण्यासाठी 작다 (लहान असणे) हे विशेषण बदलून 작아요 बनते.

सामान्य चुका

नम्र संभाषणातील वाक्य संपवण्यासाठी शब्दकोशातील रूप (-다) वापरणे.
वेगळा अर्थ날씨가 좋다.
날씨가 좋아요.
좋다 हे साधे रूप लिखाणात पूर्णपणे नैसर्गिक वाटते, आणि तुम्ही ते उद्गार म्हणून किंवा स्वतःशीच बोलताना ऐकाल, जसे की 좋다! ('किती छान!'). पण जेव्हा तुम्ही दुसऱ्या व्यक्तीशी नम्रपणे बोलत असता, तेव्हा वाक्याचा शेवट 좋다 ने केल्यास ते थोडे रुक्ष वाटू शकते. तिथे त्याऐवजी 좋아요 किंवा 좋습니다 सारखा नम्र शेवट वापरा.