때

هنگام، در زمان

سطح 2تلفظ مثل ttae

از '때' برای صحبت درباره «زمانی که» چیزی اتفاق می‌افتد استفاده کنید. این کلمه بعد از اسم‌ها یا جملات فعلی/صفت می‌آید.

چطور کار می‌کند

کلمهٔ «때» یک اسم پایه‌ای است که برای مشخص کردن زمان وقوع یک عمل یا حالت به کار می‌رود. این واژه به معنی «وقتی که» یا «در زمانِ» است و می‌تواند بعد از اسم‌ها و جمله‌واره‌های فعلی یا صفتی استفاده شود.

۱. همراه با اسم‌ها:
کافی است «때» را مستقیماً بعد از یک اسم قرار دهید تا به معنی «در زمانِ [اسم]» باشد.

  • 학생 + 때 → 학생 때 (وقتی دانش‌آموز بودم)
  • 점심 + 때 → 점심때 (موقع ناهار)
  • 휴가 + 때 → 휴가 때 (در طول تعطیلات)

۲. همراه با فعل‌ها و صفت‌ها:
برای استفاده از «때» همراه با یک فعل یا صفت، ابتدا باید آن را به یک حالت توصیف‌کنندهٔ اسم تبدیل کنید تا اسم «때» را توصیف کند. زمان دستوری در اینجا اهمیت دارد.

الف) در حین انجام کار، یا در همان لحظه (-ㄹ/을 때)
این حالت زمانی استفاده می‌شود که عمل اصلی در حین جمله‌وارهٔ «때» یا در همان لحظه رخ می‌دهد. این شکل رویدادهای آینده، حقایق کلی، کارهای عادتی و حالت‌های ادامه‌دار را پوشش می‌دهد و در روایت‌های گذشته نیز کاربرد دارد.

  • اگر ریشهٔ فعل/صفت به یک حرف صدادار یا ㄹ ختم شود: + -ㄹ 때 (برای مثال، 가다 → 갈 때، 살다 → 살 때)
  • اگر ریشهٔ فعل/صفت به یک حرف بی‌صدا (به جز ㄹ) ختم شود: + -을 때 (برای مثال، 먹다 → 먹을 때، 좋다 → 좋을 때)

مثال: 한국에 갈 때 연락할게요. (وقتی به کره بروم با تو تماس می‌گیرم.)
مثال: 어제 집에 올 때 비가 왔어요. (دیروز وقتی داشتم به خانه می‌آمدم، باران بارید.)

ب) پس از پایان کار (-았/었을 때)
این فرم زمانی استفاده می‌شود که عمل در جمله‌وارهٔ «때» قبل از شروع عمل در جمله‌وارهٔ اصلی، کاملاً تمام شده باشد.

  • --았/었 را به ریشهٔ فعل/صفت اضافه کنید، سپس -을 때 را بیاورید.
  • مثلاً، 가다 → 갔을 때، 먹다 → 먹었을 때

مثال: 한국에 갔을 때 김치를 많이 먹었어요. (وقتی به کره رفتم، کیمچی زیادی خوردم.)

مقایسه کنید: 한국에 갈 때 친구를 만났어요. (در راه رفتن به کره دوستی را دیدم.) 한국에 갔을 때 친구를 만났어요. (بعد از اینکه به کره رسیدم دوستی را دیدم.)

مثال‌ها (5)

  1. 학생 때 공부를 열심히 했어요.

    I studied hard when I was a student.

    کلمه به کلمه: Student time study hard did.

    '때' مستقیماً بعد از اسم '학생' (دانش‌آموز) قرار گرفته است.

  2. 시간이 있을 때 전화해 주세요.

    Please call me when you have time.

    کلمه به کلمه: Time exists when please call.

    있다 به صامت ختم می‌شود، بنابراین به 있을 때 تبدیل می‌شود. این به یک موقعیت کلی یا آینده اشاره دارد.

  3. 어렸을 때 키가 작았어요.

    I was short when I was young.

    کلمه به کلمه: Was young when height was small.

    어리다 (جوان بودن) به شکل زمان گذشته 어렸을 때 صرف شده تا درباره یک دوره کامل شده در گذشته صحبت شود.

  4. 날씨가 좋을 때 산책하는 것을 좋아해요.

    I like to go for a walk when the weather is good.

    کلمه به کلمه: Weather is good when taking a walk thing like.

    صفت 좋다 (خوب بودن) به 좋을 때 تبدیل می‌شود تا یک وضعیت کلی را توصیف کند.

  5. 한국에 도착했을 때 바로 부모님께 전화했어요.

    When I arrived in Korea, I called my parents right away.

    کلمه به کلمه: To Korea arrived when right away to parents called.

    عمل رسیدن (도착하다) کامل شده بود، بنابراین از شکل زمان گذشته 도착했을 때 استفاده شده است.

اشتباه‌های رایج

  • قرار دادن 때 بلافاصله پس از ریشهٔ فعل.

    한국에 가 때 연락할게요.
    한국에 갈 때 연락할게요.

    کلمهٔ 때 یک اسم است، بنابراین فعل یا صفت ابتدا باید یک پسوند توصیف‌کنندهٔ اسم مانند -ㄹ/을 یا -았/었을 بگیرد. بگویید 갈 때، نه 가 때.

  • استفاده از '때' برای زمان‌های دقیق ساعت به جای '에'.

    저는 아침 8시 때 일어나요.
    저는 아침 8시에 일어나요.

    برای زمان‌های دقیق روی ساعت، روزهای هفته یا تاریخ‌ها، باید از ذره زمانی 에 استفاده کنید. '때' برای دوره‌های کلی‌تر یا در ارتباط با یک عمل دیگر استفاده می‌شود (مثلاً «وقتی بیدار می‌شوم»).

چطور به هم وصل می‌شود

اول این را یاد بگیرید

الگوهای مرتبط

کلمه‌های این الگو

때
تمرین در Bubblegum: 때Poppy، معلم هوش مصنوعی شما، درس‌های زبان کره‌ای را در سطح شما می‌نویسد. روی هر نکته‌ی گرامری در درس بزنید تا توضیح کامل آن را ببینید.