-ㄴ/는 셈이다

چطور کار می‌کند

مثال‌ها (5)

1. 매일 2시간씩 공부하니까 일주일에 14시간 공부하는 셈이에요.

   Since I study for 2 hours every day, it's like I study 14 hours a week.

   کلمه به کلمه: از آنجایی که هر روز ۲ ساعت درس می‌خوانم، انگار که در هفته ۱۴ ساعت درس می‌خوانم.

   گوینده کل زمان مطالعه (۲ ساعت در ۷ روز) را محاسبه کرده و نتیجه می‌گیرد که به ۱۴ ساعت در هفته می‌رسد.

2. 열 명이 오기로 했는데 다섯 명만 왔으니, 절반만 온 셈이다.

   Ten people were supposed to come, but only five came, so you could say only half came.

   کلمه به کلمه: قرار بود ده نفر بیایند، اما فقط پنج نفر آمدند، پس می‌توان گفت فقط نصفشان آمدند.

   این یک نتیجه‌گیری بر اساس اعداد است. ۵ از ۱۰ محاسبه می‌شود که نصف است.

3. 비행기가 연착돼서 공항에서 밤을 새웠으니 하루를 그냥 버린 셈이다.

   The plane was delayed so I stayed up all night at the airport; it's as if I wasted a whole day.

   کلمه به کلمه: پرواز تأخیر داشت بنابراین تمام شب را در فرودگاه بیدار ماندم؛ انگار که یک روز کامل را هدر دادم.

   گوینده زمان از دست رفته را ارزیابی می‌کند و نتیجه می‌گیرد که معادل هدر دادن یک روز کامل است.

4. 할인 쿠폰을 써서 밥값은 거의 공짜인 셈이었어요.

   I used a discount coupon, so the meal was practically free.

   کلمه به کلمه: از کوپن تخفیف استفاده کردم، بنابراین قیمت غذا عملاً رایگان بود.

   این از فرم اسم + -인 셈이다 استفاده می‌کند. اگرچه به معنای واقعی کلمه رایگان نیست، اما تخفیف باعث شده که این‌طور به نظر برسد.

5. 이 정도 가격에 이 품질이면 아주 싼 셈이죠.

   For this price and this quality, it can be considered very cheap.

   کلمه به کلمه: با این قیمت و این کیفیت، می‌توان آن را بسیار ارزان در نظر گرفت.

   این از یک فعل توصیفی (صفت) استفاده می‌کند. گوینده نسبت قیمت به کیفیت را ارزیابی کرده و نتیجه می‌گیرد که یک معامله خوب است.

اشتباه‌های رایج

• اشتباه گرفتن آن با -는 편이다 (تمایل).

  معنای متفاوت저는 보통 주말에 일찍 일어나는 셈이에요.

  저는 보통 주말에 일찍 일어나는 편이에요.

  -ㄴ/는 셈이다 برای نتیجه‌گیری محاسبه‌شده درباره یک موقعیت است، نه یک عادت کلی. برای توصیف یک تمایل کلی («من معمولاً...»)، باید از -는 편이다 استفاده کنید.

• استفاده از آن برای حقایق مستقیم و عینی بدون هیچ محاسبه یا قضاوتی.

  معنای متفاوت지금은 오후 3시인 셈이다.

  지금은 오후 3시이다.

  اگر ساعت دقیقاً ۳ بعدازظهر است، آن را به عنوان یک واقعیت با 이다 بیان می‌کنید. شما تنها زمانی از -인 셈이다 استفاده می‌کنید که استدلالی وجود داشته باشد، مثلاً: «از ظهر سه ساعت کار کردیم، پس الان عملاً ساعت ۳ است» (정오부터 세 시간 일했으니 지금은 3시인 셈이다).

چطور به هم وصل می‌شود

اول این را یاد بگیرید

• -ㄴ/는/ㄹپایانه‌های توصیف‌گرسطح 2
• 이다بودنسطح 1

الگوهای مرتبط

• -는 편이다Tend to, rather

  هر دو قضاوت را بیان می‌کنند، اما -ㄴ/는 셈이다 نتیجه‌گیری بر اساس محاسبه است («به اندازه... است»). در مقابل، -는 편이다 یک تمایل کلی را توصیف می‌کند («معمولاً...»).

  سطح 3
• -ㄴ/는/ㄹ 것 같다Seems Like, Looks Like

  هر دو می‌توانند قضاوت را بیان کنند، اما -ㄴ/는 셈이다 نتیجه‌گیری قوی‌تری بر اساس شواهد یا محاسبه است («خلاصه اینکه...»). -ㄴ/는/ㄹ 것 같다 یک حدس یا برداشت ملایم‌تر است («به نظر می‌رسد که...»).

  سطح 3
• -ㄴ/는 셈 치다در نظر گرفتن، فرض کردن

  این یک الگوی مرتبط اما متمایز است. در حالی که -ㄴ/는 셈이다 یک نتیجه‌گیری را بیان می‌کند («عملاً... است»)، -ㄴ/는 셈 치다 برای تصمیم‌گیری جهت در نظر گرفتن چیزی به عنوان حقیقت استفاده می‌شود، حتی اگر نباشد («بیا فرض کنیم که...»، «من آن را به عنوان... در نظر می‌گیرم»).

  سطح 6
• -나 보다به نظر رسیدن

  هر دو برای استنتاج استفاده می‌شوند. با این حال، -나 보다 («به نظر می‌رسد/انگار که») بر اساس مشاهده یک موقعیت و حدس زدن است، در حالی که -ㄴ/는 셈이다 بر اساس محاسبه یا جمع‌بندی حقایق برای رسیدن به یک نتیجه منطقی است.

  سطح 4

کلمه‌های این الگو