이다
بودن
فعل '이다' همان فعل 'بودن' در زبان کره‌ای است. این فعل به اسم‌ها می‌چسبد تا بگوید 'فاعل، اسم است'. برای مثال، '저는 학생이다' به معنی 'من دانش‌آموز هستم' است.
چطور کار می‌کند
فعل '이다' معادل کره‌ای 'بودن' (هستم، هستی، است) است. این فعل همیشه مستقیماً به انتهای اسم می‌چسبد، بدون هیچ فاصله‌ای. شکل آن بسته به سطح ادب و صدای پایانی اسمی که به آن می‌چسبد، تغییر می‌کند.
شکل مودبانه استاندارد (-요)
این رایج‌ترین شکل در مکالمات روزمره است.
- بعد از اسمی که به صامت ختم می‌شود، از 이에요 استفاده کنید.
학생 (دانش‌آموز) + 이에요 → 학생이에요. (من دانش‌آموز هستم.)
책 (کتاب) + 이에요 → 책이에요. (این کتاب است.) - بعد از اسمی که به مصوت ختم می‌شود، از 예요 استفاده کنید.
의사 (دکتر) + 예요 → 의사예요. (او دکتر است.)
사과 (سیب) + 예요 → 사과예요. (این سیب است.)
شکل مودبانه رسمی (-ㅂ/습니다)
این شکل در موقعیت‌های رسمی‌تر مثل سخنرانی‌ها یا گزارش‌های خبری استفاده می‌شود. این شکل همیشه به 입니다 تبدیل می‌شود، صرف‌نظر از اینکه اسم قبلی چیست.
- 학생 + 입니다 → 학생입니다.
- 의사 + 입니다 → 의사입니다.
شکل‌های سوالی
برای پرسیدن سوال، کافی است لحن خود را در انتهای جمله بالا ببرید.
- مودبانه: 학생이에요? / 의사예요?
- رسمی: 학생입니까? / 의사입니까?
مثال‌ها (4)
- 저는 학생이에요.
I am a student.
کلمه به کلمه: من (نشانه موضوع) دانش‌آموز هستم.
اسم '학생' به صامت (ㄴ) ختم می‌شود، بنابراین از '이에요' استفاده شده است.
- 이것은 사과예요.
This is an apple.
کلمه به کلمه: این (نشانه موضوع) سیب است.
اسم '사과' به مصوت (ㅘ) ختم می‌شود، بنابراین از '예요' استفاده شده است.
- 그 사람은 의사입니까?
Is that person a doctor?
کلمه به کلمه: آن شخص (نشانه موضوع) دکتر است (سوال رسمی)؟
این شکل سوالی رسمی یعنی '입니까؟' است که در موقعیت‌های رسمی یا بسیار مودبانه استفاده می‌شود.
- 제 이름은 김민준입니다.
My name is Kim Minjun.
کلمه به کلمه: نام من (نشانه موضوع) کیم مین‌جون است (رسمی).
این شکل خبری رسمی یعنی '입니다' است که اغلب برای معرفی استفاده می‌شود.
اشتباه‌های رایج
اشتباه گرفتن '이에요' و '예요'.
이것은 책예요.이것은 책이에요.اسم '책' به صامت (ㄱ) ختم می‌شود، بنابراین باید از '이에요' استفاده کنید. '예요' فقط بعد از اسم‌هایی که به مصوت ختم می‌شوند استفاده می‌شود (مثلاً '사과예요').
چسباندن '이다' به صفت‌ها یا فعل‌ها.
날씨가 예쁘다예요.날씨가 예뻐요.'이다' فقط می‌تواند به اسم‌ها بچسبد. صفت‌هایی مثل '예쁘다' (زیبا بودن) و فعل‌ها خودشان معنی 'بودن' را دارند و به تنهایی صرف می‌شوند.
گذاشتن فاصله قبل از '이다'.
저는 학생 이에요.저는 학생이에요.'이다' یک فعل ربطی شبیه به حرف اضافه است و باید مستقیماً و بدون هیچ فاصله‌ای به اسم بچسبد.
چطور به هم وصل می‌شود
اول این را یاد بگیرید
الگوهای مرتبط
- 은/는نشانگر موضوع
جملات '이다' یک موضوع را شناسایی می‌کنند. نشانه موضوع 은/는 معمولاً برای مشخص کردن اسمی که عبارت '이다' آن را توصیف می‌کند، استفاده می‌شود.
سطح 1 - 이/가نشانه فاعل
نشانه فاعل 이/가 نیز می‌تواند با '이다' استفاده شود، اغلب برای شناسایی چیزی برای اولین بار یا برای تاکید بیشتر. برای مثال، '누가 학생이에요؟' (چه کسی دانش‌آموز است؟).
سطح 1 - -요نشانه ادب
'이다' در سبک گفتار مودبانه استاندارد به '이에요/예요' صرف می‌شود. این سبک با پایان‌بندی -요 مشخص می‌شود. درک این پایان‌بندی برای استفاده از '이다' در مکالمات روزمره حیاتی است.
مبانی - -ㅂ/습니다پایان‌بندی رسمی و مؤدبانه
در موقعیت‌های رسمی، '이다' به '입니다' صرف می‌شود. این از پایان‌بندی مودبانه رسمی استفاده می‌کند که برای نشان دادن سطح بالایی از احترام مهم است.
سطح 1 - 안/못منفی کردن
برای گفتن اینکه چیزی یک اسم 'نیست'، از الگوهای نفی استاندارد مثل '안' استفاده نمی‌کنید. در عوض، '이다' شکل منفی خاص خود را دارد: '아니다' (مثلاً 학생이 아니에요 - من دانش‌آموز نیستم).
سطح 1
بعد از این یاد بگیرید
الگوهایی که روی این الگو ساخته می‌شوند.
- -가Busan: checking a noun predicateسطح 1
- -(으)ㄹ 계획이다قصد داشتن، برنامه‌ریزی کردنسطح 3
- -(으)ㄹ 뿐이다فقطسطح 3
- -(으)ㄹ 예정이다برنامه‌ریزی شده، قصد داشتنسطح 3
- -는 길이다روش انجام کار، راهِسطح 3
- -는 법이다روش انجام کار، نحوه انجامسطح 3
- -는 편이다Tend to, ratherسطح 3
- -(이)라고نقل قول با (이다)سطح 3
و 8 مورد دیگر در فهرست کامل.