-(으)러

-(으)러 เป็นรูปแบบที่สำคัญมากในการบอกจุดประสงค์ของการเคลื่อนไหว รูปแบบนี้จะช่วยบอกให้ชัดเจนว่าใครบางคนไปหรือมาจากสถานที่นั้นทำไม

กฎการผันคำ:
รูปแบบจะเปลี่ยนไปตามตัวสะกดของรากศัพท์คำกริยา:

• ถ้ารากศัพท์คำกริยาลงท้ายด้วยสระ หรือพยัญชนะ ㄹ ให้เติม -러
  - 보다 (ดู) → 보 + 러 → 보러
  - 만나다 (พบ) → 만나 + 러 → 만나러
  - 만들다 (ทำ) → 만들 + 러 → 만들러 (ไม่ต้องตัด ㄹ ทิ้ง)
• ถ้ารากศัพท์คำกริยาลงท้ายด้วยพยัญชนะอื่นๆ ที่ไม่ใช่ ㄹ ให้เติม -으러
  - 먹다 (กิน) → 먹 + 으러 → 먹으러
  - 찾다 (หา) → 찾 + 으러 → 찾으러

จุดสำคัญในการใช้งาน:
1. ใช้กับคำกริยาที่แสดงการเคลื่อนไหวเท่านั้น: คำกริยาที่ตามหลัง -(으)러 จะต้องเป็นคำกริยาที่แสดงการเคลื่อนไหว เช่น 가다 (ไป), 오다 (มา), 다니다 (ไปเป็นประจำ), 올라가다 (ขึ้นไป), 내려가다 (ลงไป), 들어가다 (เข้าไป), 나오다 (ออกมา) เป็นต้น

2. ประธานคนเดียวกัน: ประธานของประโยคที่บอกจุดประสงค์ (คำกริยาที่เติม -(으)러) และประโยคที่แสดงการเคลื่อนไหวจะต้องเป็นคนเดียวกัน

3. ไม่เติมกาล (Tense) ในประโยคแรก: เราจะไม่เติมกาล (อดีต/อนาคต) ลงในคำกริยาที่ใช้ -(으)러 แต่กาลของประโยคทั้งหมดจะถูกกำหนดโดยคำกริยาที่แสดงการเคลื่อนไหวตัวสุดท้าย
- ถูกต้อง: 영화를 보러 갔어요. (ฉันไปดูหนังมา)
- ไม่ถูกต้อง: 영화를 봤으러 갔어요.

เปรียบเทียบกับ -려고:
ทั้ง -(으)러 และ -려고 มีความหมายว่า 'เพื่อที่จะ' เหมือนกัน แต่ -(으)러 จะใช้ได้กับคำกริยาที่แสดงการเคลื่อนไหวเท่านั้น ในขณะที่ -려고 สามารถใช้กับคำกริยาใดก็ได้
- 한국어를 배우러 한국에 왔어요. (ถูกต้อง - 왔어요 เป็นคำกริยาที่แสดงการเคลื่อนไหว)
- 한국어를 배우려고 한국에 왔어요. (ถูกต้อง)
- 한국어를 배우려고 열심히 공부해요. (ถูกต้อง - 공부해요 ไม่ใช่คำกริยาที่แสดงการเคลื่อนไหว)
- 한국어를 배우러 열심히 공부해요. (ไม่ถูกต้อง)