مفاهیم زمان

مبانی

زمان در زبان کره‌ای با افزودن پایانه‌های خاص به ریشه افعال و صفات نشان داده می‌شود.

چطور کار می‌کند

در زبان کره‌ای، نمی‌توانید یک فعل یا صفت را به شکل فرهنگ لغتی آن (مانند 먹다 - خوردن) مستقیماً در جمله استفاده کنید. باید پایانه آن را تغییر دهید تا زمان و میزان ادب را نشان دهید.

درک ریشه افعال اولین قدم است، زیرا تمام نشانگرهای زمان به ریشه متصل می‌شوند.

سه زمان اصلی وجود دارد:

  • زمان حال: برای کارهایی که همین الان در حال انجام هستند، کارهای همیشگی یا حقایق کلی استفاده می‌شود. این ابتدایی‌ترین شکل است. پایانه خاص به سطح ادب بستگی دارد، مانند حالت غیررسمی -아/어 یا حالت رسمی -ㅂ/습니다.
  • زمان گذشته: برای کارهایی که قبلاً تمام شده‌اند استفاده می‌شود. این زمان معمولاً با افزودن نشانگر زمان گذشته -았/었/였- به ریشه فعل ساخته می‌شود.
  • زمان آینده: برای کارهایی که در آینده رخ خواهند داد استفاده می‌شود. روش‌های مختلفی برای بیان آینده وجود دارد، اما یکی از رایج‌ترین آن‌ها استفاده از -ㄹ 것 (که اغلب به صورت -ㄹ 거예요 دیده می‌شود) است. الگوی دیگر -겠- است که اغلب نشان‌دهنده قصد یا فرض است.

این سیستم به زبان کره‌ای اجازه می‌دهد تا زمان و مفهوم را به شکلی کارآمد در خود فعل منتقل کند.

مثال‌ها (3)

  1. 지금 공부해요.

    I study now.

    کلمه به کلمه: Now study.

    این جمله یک عمل در زمان حال را نشان می‌دهد. فعل 공부하다 (مطالعه کردن) به شکل زمان حال صرف شده است.

  2. 어제 공부했어요.

    I studied yesterday.

    کلمه به کلمه: Yesterday studied.

    نشانگر زمان گذشته -았/었- به ریشه فعل اضافه شده تا نشان دهد عمل کامل شده است.

  3. 내일 공부할 거예요.

    I will study tomorrow.

    کلمه به کلمه: Tomorrow will study.

    پایانه زمان آینده -ㄹ 거예요 اضافه شده تا قصد یا برنامه‌ای برای انجام کاری در آینده را نشان دهد.

اشتباه‌های رایج

  • استفاده از شکل فرهنگ لغتی (-다) در جمله

    저는 지금 공부하다.
    저는 지금 공부해요.

    شکل فرهنگ لغتی یک فعل، مانند 공부하다، نمی‌تواند مستقیماً در جمله استفاده شود. باید برای نشان دادن زمان و ادب صرف شود. 공부해요 شکل مؤدبانه زمان حال است.

چطور به هم وصل می‌شود

بعد از این یاد بگیرید

الگوهایی که روی این الگو ساخته می‌شوند.