مفاهیم زمان
زمان در زبان کرهای با افزودن پایانههای خاص به ریشه افعال و صفات نشان داده میشود.
چطور کار میکند
در زبان کرهای، نمیتوانید یک فعل یا صفت را به شکل فرهنگ لغتی آن (مانند 먹다 - خوردن) مستقیماً در جمله استفاده کنید. باید پایانه آن را تغییر دهید تا زمان و میزان ادب را نشان دهید.
درک ریشه افعال اولین قدم است، زیرا تمام نشانگرهای زمان به ریشه متصل میشوند.
سه زمان اصلی وجود دارد:
- زمان حال: برای کارهایی که همین الان در حال انجام هستند، کارهای همیشگی یا حقایق کلی استفاده میشود. این ابتداییترین شکل است. پایانه خاص به سطح ادب بستگی دارد، مانند حالت غیررسمی -아/어 یا حالت رسمی -ㅂ/습니다.
- زمان گذشته: برای کارهایی که قبلاً تمام شدهاند استفاده میشود. این زمان معمولاً با افزودن نشانگر زمان گذشته -았/었/였- به ریشه فعل ساخته میشود.
- زمان آینده: برای کارهایی که در آینده رخ خواهند داد استفاده میشود. روشهای مختلفی برای بیان آینده وجود دارد، اما یکی از رایجترین آنها استفاده از -ㄹ 것 (که اغلب به صورت -ㄹ 거예요 دیده میشود) است. الگوی دیگر -겠- است که اغلب نشاندهنده قصد یا فرض است.
این سیستم به زبان کرهای اجازه میدهد تا زمان و مفهوم را به شکلی کارآمد در خود فعل منتقل کند.
مثالها (3)
- 지금 공부해요.
I study now.
کلمه به کلمه: Now study.
این جمله یک عمل در زمان حال را نشان میدهد. فعل 공부하다 (مطالعه کردن) به شکل زمان حال صرف شده است.
- 어제 공부했어요.
I studied yesterday.
کلمه به کلمه: Yesterday studied.
نشانگر زمان گذشته -았/었- به ریشه فعل اضافه شده تا نشان دهد عمل کامل شده است.
- 내일 공부할 거예요.
I will study tomorrow.
کلمه به کلمه: Tomorrow will study.
پایانه زمان آینده -ㄹ 거예요 اضافه شده تا قصد یا برنامهای برای انجام کاری در آینده را نشان دهد.
اشتباههای رایج
استفاده از شکل فرهنگ لغتی (-다) در جمله
저는 지금 공부하다.저는 지금 공부해요.شکل فرهنگ لغتی یک فعل، مانند 공부하다، نمیتواند مستقیماً در جمله استفاده شود. باید برای نشان دادن زمان و ادب صرف شود. 공부해요 شکل مؤدبانه زمان حال است.
چطور به هم وصل میشود
الگوهای مرتبط
- بنهای فعل
نشانگرهای زمان همیشه به ریشه فعل یا صفت متصل میشوند. درک ریشهها اولین قدم برای صرف فعل است.
مبانی - صرف پایه فعل
زمان بخش بنیادی صرف فعل است. شما افعال را صرف میکنید تا زمان، ادب و وجه را نشان دهید.
مبانی - -았/었/였-زمان گذشته
این الگوی دستوری خاصی است که برای ساخت زمان گذشته استفاده میشود. این رایجترین راه برای صحبت درباره کارهای انجامشده است.
سطح 1 - -(으)ㄹ 것تغییردهنده اسم زمان آینده
این یکی از رایجترین الگوهای دستوری برای ساخت زمان آینده است که برنامهها یا پیشبینیها را بیان میکند.
سطح 3 - -요نشانه ادب
زمان و ادب اغلب در پایانه نهایی فعل با هم ترکیب میشوند. -요 پایانه مؤدبانه استانداردی است که بعد از نشانگر زمان میآید.
مبانی - اصول ترتیب کلمات
در حالی که پایانه فعل برای زمان تغییر میکند، جایگاه آن در انتهای جمله در ترتیب کلمات کرهای ثابت میماند.
مبانی
بعد از این یاد بگیرید
الگوهایی که روی این الگو ساخته میشوند.