წინადადების ძირითადი ნაწილაკები

საფუძვლები

ნაწილაკები არის პატარა სიტყვები, რომლებიც ერთვის არსებით სახელებს, რათა აჩვენოს მათი როლი წინადადებაში, მაგალითად, ვინ რას აკეთებს, ვის მიმართ ან სად.

როგორ მუშაობს

ნაწილაკები (조사) კორეული ენის ერთ-ერთი ყველაზე ძირითადი საშენი მასალაა. ისინი სუფიქსებია, რომლებიც უშუალოდ არსებითი სახელების, ნაცვალსახელებისა და სხვა სიტყვების ბოლოს ერთვის, რათა წინადადებაში მათი გრამატიკული ფუნქცია აჩვენოს.

წარმოიდგინეთ ისინი, როგორც „იარლიყები“, რომლებიც პასუხობენ ისეთ კითხვებს, როგორიცაა:

  • ვინ ან რა არის მთავარი topic? (Topic მაჩვენებლები)
  • ვინ ან რა ასრულებს მოქმედებას? (ქვემდებარის მაჩვენებლები)
  • ვისზე ან რაზე გადადის მოქმედება? (დამატების მაჩვენებლები)
  • სად ან როდის ხდება მოქმედება? (ადგილისა და დროის მაჩვენებლები)

რადგან ნაწილაკები მკაფიოდ განსაზღვრავს თითოეული სიტყვის როლს, კორეულ წინადადებაში სიტყვების თანმიმდევრობა შეიძლება ისე შეიცვალოს, რომ ძირითადი აზრი არ დაიკარგოს.

ნაწილაკების ძირითადი ტიპები:
აი, რამდენიმე ყველაზე გავრცელებული ნაწილაკი, რომლებსაც პირველ რიგში ისწავლით. ჯერ ნუ იდარდებთ მათი შერჩევის წესებზე; ყურადღება გაამახვილეთ მათი დანიშნულების გაგებაზე. შეგიძლიათ დააჭიროთ თითოეულ მათგანს კონკრეტული წესების გასაცნობად.

  • Topic/Subject მაჩვენებლები: ისინი მიუთითებს იმაზე, თუ რას ეხება წინადადება ან ვინ ასრულებს მოქმედებას. ყველაზე გავრცელებულია 은/는 (Topic) და 이/가 (ქვემდებარე).
  • Object მაჩვენებელი: ეს აღნიშნავს ზმნის პირდაპირ დამატებას. სტრუქტურა ასეთია: 을/를.
  • ადგილისა და დროის მაჩვენებლები: ესენი მიუთითებს ადგილმდებარეობასა ან დროს. გავრცელებულია 에 (-ში, -ზე, -კენ) და 에서 (-ში, -დან, -ზე).
  • შემაერთებელი მაჩვენებლები: ესენი აერთებს არსებით სახელებს, ქართული „და“ ან „-თან ერთად“ კავშირების მსგავსად. მაგალითებია 와/과 და -하고.

იმის სწავლა, თუ რომელი ნაწილაკი რომელ სიტუაციაში გამოიყენოთ, კორეული ენის ერთ-ერთი უმთავრესი უნარია. პირველი ნაბიჯი უბრალოდ მათი ამოცნობა და მათი ფუნქციის გაგებაა.

ყოველდღიურ საუბარში ნაწილაკები ხშირად გამოიტოვება, როგორც მაგალითში 나 밥 먹어. თუმცა ისინი აუცილებლად დაგჭირდებათ წერილობით მეტყველებაში, ოფიციალურ საუბარში და მაშინ, როცა სიტყვების როლი გაურკვეველი იქნებოდა.

მაგალითები (4)

  1. 저 (I) → 저는 (I, as the topic), 제가 (I, as the subject), 저를 (me, as the object)

    The particle attached to '저' (I/me) changes its role in the sentence.

    ეს აჩვენებს, თუ როგორ ანიჭებს სხვადასხვა ნაწილაკი (-는, -가, -를) ერთსა და იმავე ნაცვალსახელს („저“) განსხვავებულ როლს. -가-ის წინ 저 იცვლება ფორმით 제, ასე რომ მიიღება 제가 და არასდროს 저가.

  2. 고양이가 생선을 먹어요.

    The cat eats the fish.

    სიტყვასიტყვით: Cat (subject) fish (object) eats.

    აქ '가' აღნიშნავს '고양이' (კატა) როგორც ქვემდებარეს (ის, ვინც ჭამს), ხოლო '을' აღნიშნავს '생선' (თევზი) როგორც დამატებას (ის, რასაც ჭამენ).

  3. 학생이 학교에 가요.

    The student goes to school.

    სიტყვასიტყვით: Student (subject) school (to) goes.

    ნაწილაკი '이' აღნიშნავს '학생' (სტუდენტი) როგორც ქვემდებარეს, ხოლო ნაწილაკი '에' აღნიშნავს '학교' (სკოლა) როგორც დანიშნულების ადგილს.

  4. 생선을 고양이가 먹어요.

    The cat eats the fish. (Literally: The fish, the cat eats.)

    სიტყვასიტყვით: Fish (object) cat (subject) eats.

    მიუხედავად იმისა, რომ სიტყვათა წყობა შეცვლილია, აზრი მაინც გასაგებია, რადგან ნაწილაკები '를' და '가' გვეუბნება, რომელი სიტყვაა დამატება და რომელი - ქვემდებარე.

ხშირი შეცდომები

  • იმ საგნის ქვემდებარის ნაწილაკით (이/가) მონიშვნა, რომელზეც მოქმედება ხორციელდება.

    학생이 책이 읽어요.
    학생이 책을 읽어요.

    이/가 აღნიშნავს მოქმედების შემსრულებელს, ამიტომ „책이 읽어요“ ნიშნავს, რომ „წიგნი კითხულობს“. იმას, რასაც კითხულობენ, პირდაპირი დამატების ნაწილაკი 을/를: 책을 읽어요 სჭირდება.

  • Placing the particle before the noun, like an English preposition.

    에 학교 가요.
    학교에 가요.

    კორეული ნაწილაკები არის პოსტპოზიციები, რაც ნიშნავს, რომ ისინი ყოველთვის მოდის იმ არსებითი სახელის შემდეგ, რომელსაც ცვლიან. ინგლისური იყენებს პრეპოზიციებს, რომლებიც მოდის არსებითი სახელის წინ ('to school').

ამ კონსტრუქციის სიტყვები